Laura naar Tanzania

Afgelopen dagen hebben we meer dan 7000 (!!!) km afgelegd voor de voorselectie rondes van de Miss & Mr verkiezing. De vriend van Angela heeft vanmorgen opgezocht dat de afstand hemelsbreed vanaf Rotterdam naar Geita ongeveer 6600 km is. Dat zegt wel even iets over de afgelegde afstand. 😅 We zijn dan ook wel in de uithoeken van Tanzania geweest. Zo zijn we een half uurtje van de grens van Oeganda en Kenia af geweest. De voorselectie rondes zijn goed verlopen en hebben we onze kandidaten voor de Final Contest weten te vinden. Angela en ik dachten dat we alleen moesten jureren bij de voorselectie rondes, maar we kregen eerder deze week te horen dat we ook in de jury zitten van de Final Contest die vandaag 27 oktober heeft plaatsgevonden. Hele mooie ervaring om de gehele verkiezing te hebben mogen jureren en we hebben vandaag de twee grote winnaars mogen uitkiezen van Miss & Mr Albinism Contest Lake Zone 2018. Er waren uiteindelijk ook nog drie andere kandidaten uitgekozen die me...

Zoals de titel al zegt, voelen deze dagen echt even als een mini vakantie. Momenteel zitten we in een vrij chique hotel, zeker voor Tanzaniaanse begrippen, in Mwanza. Ik heb al heerlijk een aantal keer kunnen genieten van een warme douche, wat toch wel erg lekker is en ook van het ontbijt werd ik erg gelukkig. We zitten sinds gisteren in dit hotel en zijn hier vanwege de pre-selection van de Miss & Mister Albinism Contest Lake Region 2018. Angela en ik zitten met twee andere collega’s in de jury dus wij mogen beslissen welke kandidaten door gaan naar de final contest die eind deze maand zal gaan plaatsvinden. We reizen deze week en deels volgende week zes districten af rondom Lake Victoria. De verkiezing is dus georganiseerd speciaal voor mensen met albinisme om de samenleving ervan bewust te maken dat mensen met albinisme hetzelfde kunnen presteren net als ieder ander mens en dat zij dus ook een gelijke behandeling verdienen. Op maandag zijn we de voorselectie begonnen in Geita, ...

De afgelopen dagen waren niet heel bijzonder. Op donderdag begon ons normale kantoorleven in Geita weer. We zijn vooral druk bezig geweest met het bijwerken van onze aantekeningen, waar we de afgelopen dagen geen tijd voor hebben gehad. Op vrijdag zijn we op bezoek geweest bij een witchdoctor, of ook wel een traditional healer. Ze willen liever geen witchdoctor worden genoemd omdat dit vaak de negatieve associaties met zich meebrengt, gerelateerd aan de moorden op albino’s. Mensen hier in Tanzania kunnen dit soort dokters bezoeken omdat ze bijvoorbeeld rijk willen worden. De dokter zegt hun dan dat ze een lichaamsdeel van een albino nodig hebben, omdat dit voor geluk zou zorgen. Hierdoor zou je bijvoorbeeld veel goud kunnen vinden in de mijnen of als je in de visserij werkt, zou dit een grote visvangst opleveren. Dit zijn dus de negatieve verhalen rondom witchdoctors maar zo zijn er ook dokters die alleen zieke mensen behandelen door gebruik te maken van alternatieve geneeswijzen, zoa...

Wat zijn de afgelopen dagen voorbij gevlogen, maar wát was dit een mooie en bijzondere ervaring. Ik zal eerst nog vertellen over de bruiloft van zaterdagavond wat ook wel weer interessant was. Paulina was om vijf uur naar de schoonheidssalon gegaan om zich te laten opmaken en haar haren te laten doen. Ze zou om zeven uur weer terug zijn zodat we op tijd naar de bruiloft zouden kunnen gaan. Om kwart voor acht was zij nog steeds niet terug terwijl de bruiloft al om half acht zou beginnen. Ondertussen dachten we niet meer te gaan en kregen we ook ons avondeten van het huismeisje. Na nog geen twee minuten hoorden we ineens getoeter van de auto. Paulina verontschuldigde zich dat het zo lang heeft geduurd en dat ze zich nog even snel ging omkleden. We werkten nog een paar happen avondeten naar binnen en zijn uiteindelijk rond kwart over acht weggegaan. Toen we eindelijk in de auto zaten, leek er een probleem te zijn. De band was hartstikke lek. We waren al drie kwartier te laat maar op deze ...